De pleinendag of koningsteden

Gistereren is nog een reisgezel aangekomen, die Nepal ook al goed kent namelijk Patrick. Dat wordt dus het groepje samen met Idene, een vrijwilligster die hier al bijna  5 maanden is, waar we de komende periode zullen mee optrekken.  Traditional als je in Nepal aankomt wordt met de nieuwe reizigers in chulo gegeten. Nu hebben we dit even een dag uitgesteld omdat Patrick een dag later toekwam. In dit restaurant wordt het typische  Nepalese gerecht dal bath geserveerd (zie foto van de blog).


De volgende morgen stonden de koningssteden Bhaktapur en Patan op

het programma. Dit waren twee kleine koninkrijken die samen met kathmandu in het verleden de dienst uit maakten. De ene kopieerde letterlijk van de andere qua gebouwen die op het plein van de koningen moesten komen. En de een wou natuurlijk niet onderdoen voor de andere.  De historische vermelding gaat terug tot 450 na Christus. De paleizen en tempels getuigen van een rijk verleden. Twee koningssteden toch een beetje veel op een dag en zeker met Sameer, onze gids die er zoveel vanaf weet.

Waarschijnlijk had hij na de eerste stad bhaktapur al gezien aan ons dat het toch een beetje te veel werd, qua inforatie en dus ging de trip richting Patanan geparde met de uitspraak dat eigenlijk veel zaken hetzelfde waren in deze tweede koningstad. Maar goed tijdens de wandeling in de koningsteden had John een goede medestander gevonden wat het intensief luistern naar de gids aanging..... Alhoewel patrick verdween soms om weer wat originele kiekjes te schieten. Zijn nieuwe fototoestel werd die dag al meer dan ingewijd. Voor meer informatie kan iedereen altijd aankloppen bij John :).

Ondertussen zijn Luc en zijn twee vrienden, Stefaan en Roger, inmiddels terug uit Chitwan. Tijdens het eten was Luc even spraakzaam als altij en had Hij een sterk verhaal, maar bevestigd door getuigen. Het olifantenritje dat wij iets later ook zullen maken had een onverwachte wending gekregen. Eens goed op weg begon de stellage met het korfje los te komen en..... Het resultaat was dat ze plotseling onder de olifant hingen met bakje en al. De eerste keer dat dit ooit gebeurde en natuurlijk grote paniek bij de berijder want die olifant mocht natuurlijk niet gaan zitten. Nou, de chinees die de vierde man was in het korfje, kreeg, onderste bonven hangende allerlei appjes, waar hij nu bleef. Zijn reisgezelschap zat namelijk te wachten. Probeer dan maar te appen dat je met bakje onder een olifant hangt :). Al bij al, eind goed al goed, maar er staat ons dus nog wat te wachten en wellicht vooraleer op te stappen maar even Checken of stellage goed vast zit.
Niet te laat naar bed want morgen zou het busje er om 7 u zijn om met zijn allen naar Mainapokhari te rijden. 280 km en 7 u onderweg over de hobbelige Nepalese wegen. Op 7 oktober is het ziekenhuisje een jaar open en is er een soort plechtigeheid waar we in vol Nepalees ornaat moeten aantreden. Het pakje van John en joep is ondertussen klaar; de maten waren voordien al doorgegeven. Dus een lange maar mooie rit voor de boeg. Voor Albert, Patrick en mij een bekende rit, maar voor Joep en John zal het toch wel speciaal worden om kennis te maken me de Nepalese wegen en ... het echt drukke verkeer in Kathmandu, nu dasein voorbij is.